De houten mummiekisten, die veelal afkomstig zijn uit Bab el-Gasus, werden eind negentiende eeuw door de Egyptische overheid verdeeld onder zeventien bevriende landen, waaronder Nederland, Frankrijk en Vaticaanstad. Vooraanstaande musea in deze landen bundelen nu de krachten om de kisten in oude staat te herstellen.

De doodskisten uit Egypte vormen een specifieke groep vanwege hun uitvoerige en kleurrijke beschilderingen. De kisten werden uitbundig gedecoreerd om bijvoorbeeld priesters een rijkdom aan symboliek en spreuken mee te kunnen geven in het hiernamaals. Door de originele kleuren en decoratie vast te stellen, kunnen de mummiekisten uiteindelijk in oorspronkelijke staat worden gerestaureerd.